
Ê / i n e â o v , à ç - u t p é X t x x o v , àrtevOéoc. Qç êè xdxiç-o.ç,
EvooQzv àdpavèw, Ixxoôe xàpxoç £%v>v,
i 5 Qxv[iopov, ypevonkfifyv ¿¡loüov, oïaiv txnavxa ..
Atvijewic« néhei àç-ctx&svm yôov.
Totoç xai Xpcç’ oio [/¿yaxXéoç àpyxÿppt
Qv[iôç. O [J.èv ßpoxiov làxptç àetçôevéoç,
Khvôfievoç xatpoïai, dôvccé, no}.ùxcx[imoç àcqxatç,
20 [Iavxoiyç xaxôiç owx axoç, «XX« 'ey«©?.
Aùràp ô 7e xpo[izpÿcii wxi evayéaiv naXàfirjtri
Aâpov «7«, Xpiç-&v çapxt yapi^ô[ievoç,
K«i fuyakoiç wt$èe?<7iy, ànep @éôç ¿ytfád’ àvstXïj,
P ù a i o v àpxffóvoiv yfiexép&v f f « 0s w v •
•2 5 Ü £<»si fioúva, xat xèpif exai • « pot. xeà^çi
Qu[iòv àno yßoviav îvOev àviç"à[iev0ç.
Avdpdmav d ’ àyctOoioi didoc fpévcc, xolç de xaxotei
Kà[inxexcei, ôa<sa Xcdog óxpvóeig àdà[i<xq •
Oùâ’ 5 7 ’ èmç"/î£çeT«t îrXoùtou, [leycfyw xe 5o¡áxMV,
3o Où doljvjç p|9©téïjç èvôàde <Jiipop.évï]ç •
Oùdè do^rçv ßaaxXiijfts ?^wy ßpiapoio léovxoç,
Kevôei xepâàvjv ïvdoûi. dovkoaùvijv,
Nexpoêo^oç, do\ó[it¡xit;, àxâtjQctXoç, «XXoç èv «XX©tç
IIavTç>d«w>£ç xaxtïjç g^Jscx xXejfxà[ievo.ç.
35 AXXà voov xaBapolai vor¡[iotcriv. aièv àeé/av, x
Hùï? xai Tptâdoç txnxexai oùpav'vtiç,
Hç TÙirov €<p7/3t^ev èvt npcmideatjiv sij<7t,
Kùdoç iv èv xpt<7<Totç. xàXXsai depxà[ievoç,
Kai Xaôv Suseatrtv àyvoiç Seoeidéoe xevyav,
4o Tç-attov Súfiax’ avaifxa tpêpei.
Tcôv [lèv èyà nodéav etç i¡j.[ievcti, (oùx êîrtXEÙcw, )
Hùï) xat TipoQvpcav ivâoôt xapc'ov tyav.
Qç idov atcuXa ïpya, xaxoppoufiviv x ' akeyeivijv,
Ai}» àvayaacrâfievoç, èxxbç lôvjxa izóòct.
45 H [1VV nóW è[ióyY]cra xai eiv âXXotatv àmçoi-,
Ôïiiv Ivt yXàcFortç hyoç 10’ v[iexépt]ç.
Aâeç èfxot, xetvwv ds T/stàç, Sfiomjç veothjxtoç •
Totoiç àXXvjXouç Qeivicrufiev ^evioiç.
i 3. AtpjtptXixrov. ÁfuroaívyjTov- 23. MtyáXcií. Itá Vat. et Gpisl. Edit. fjujióXn;-
17* ApíJTÍpOI. Vat. ápCTYJpOI. . 24. Póoiov. Vat. XúcíOV. '
18. ÁttoQmoi. Mallem tboOaitos, ni repugnaret me- 27. AvQpwwv S’ ayaQoTct StSoT <pptva- fíoifiinibus probh j
trum. Deo siquidem soli convenit primum, cujus ¡eterna nientem tradit, sese addic.it, malis autern, etc.
estpotentia; minimé veró homini, cujus potestas caduca | 3.0. Év0«íí avooutvys. Int, Coisl. ^áfioi. Hitmi reptan- j
semper et temporaria est. Possis etiam ex ipso Gregorio tem.
interpretari, tpto0tvt!»í-SicsupráCarm. xiii, yers. 8 1 , 32. AovXooyvr/v. Dolum, fraudan vylpinam. LeointptoQtviorjupi'eWa.
tadulatoresqiuvirispotentibusblandiuntur. nam pellem praetendere, idem est, quod aperté vi g135"
METRICA VERSIO.
Ac firma et Indus expers manct : altera prava,
Debilis interiús, robora nixa foris ;
Robore nixa brevi, dementibus adsimilisque,
Qui vertí instabiles omnia mente putant.
Sacrificis Christi mens et sententia talis.
Hie etenim humanum robur opésque celit,
Temporibus cedens, ut arando agitabilis auris :
Exemplum vitii, non medicina malis.
At tremulis alter manibus dat dona piísque,
Düm Christi carni sedulus obsequitur,
El gravibus poenis, quas ble, ut mole malorum
Nos veterum durá solveret, ille tulit :
Cui spli vivit, quo solo gaudet, et ob quem
Distractum hinc animum tollit ad astra levis.
Atque viris sanctis totum se addicit, et hæret :
Utque adamas nullis frangitur ipse inalis.
Ingentes non curat opes, subselliáque alta :
Non, quod mortale est, serpit humíque decus.
Stabilem, insupe rab ilem, lue tu capen tem. Alia pessima e s t,
Intùs in firma , exteriùs robore ppaedita,
i5 Quòd citò pe.rit, e t simile est mente ca p tis , quibus omnia
Tanquàm tu rb in e cirqumaguntur, cùm ips i mente instabiles sint.
Talis est e t C ò r is ti, cu ju s magna est g lo r ia , saeerdotibus
Animus. Hic hominis praspotentis cu lto r ,
Temporibus Servians, arundo plurimùm ventis a g ita ta ,
20 V itii omnis non rem e d ium , sed exemplar.
Rursùs ille tremulis e t sanctis manibus
Donum o ffe r t , Christi carne recon cilia tu s,
Magntisque su p p lic iis , quse Deus h ic pertulit,
Ut nos à malis , qu5e ab initio generis patimur, liberaret.
20 Huic soli vivit e t gaudet : hujus causa abstrahit
Animum à terrestribus hin c assurgens.
Humanis autem bonis non magis animum ad ju n g it, au t malis
F le c t itu r , quàm rigidus lapis adamantinus;
Neque etiam divitias cu ra t , au t magnas sedes,
3o A u t gloriam h umanam, quae ultra hanc vitam non trahitur :
Nec regià ind utus magnanimi leonis p e lle ,
Vulpinam intùs servitutem abscondit,
Mortuorum vo ra to r , dolosu s, imp robu s, alius in pliis rebu s,
In variis nequitiaè omnis speciebus latens.
35 Sed men tem puris cogitalionibus semper augens,
Jam coelestem etiam Trinitatem at tingi t ,
Cujus imaginem in su o co rd e imp re ssi!,
Unam in tribus luminibus gloriam considerans,
Ac populum puris sacrificáis ad D e i similitudinem informans,
4o Tandem animse victimas inc ruenta s offert.
Horum ego unus esse cùm cu perem, (n o n enira celabo
Cùmque jam in atriis vestigia posuissem,
U t vidi nefanda fa c ta , a c malorum miserasi machinationem,
Retrorsùm abscedens, pedem extra retuli.
45 Ac profectò multa etiam passus sum ab aliis infid elibus,
Quorum aures adhùc meà voce personant.
Lapides mih i, illorum T rinitas fu it , Deitas recèns firmata :
His nos invicem donis munerati sumus.
I ari; vulpinam autem praetexere, idem est quod astu i\5. XiriVoc?. Hcereticis.
I «111 gerere. Alludit ad Lysandri verba dictitautis, ad 47- A S * tuol. Int. Coisl. «*,' pot pivXiQuv (3oXac ci; ipat-
[ r r 0n&^ ndUm ®SSe’ ciun aperta V,S nihil Profir ®>v’ ixtivol< & StoTVK VUMT-} XaSouoi pzGaUo<7,v. Ab ipsis pro
m 1 tl^\ merccde lapidibus ego sum pelitus: apud ipsos per me divi-
■ NtxpoSopoj. Hoc e s t fmebribus epulis dans libenter nitas confirmata. Ab baereticis enim Gregorius saxis est
®|jj|, cum interim prcecipua su# officia nihil curat. , petitus in urbe Constantiuopolitana , u t in ipsius VitA le-
n<wvoiairorj. Coisl. et Vat. ««vroAxjrii!. gitur.
METRICA VERSIO.
I Non hic
Vul,
magnanimi conlectus pelle leonis,
. pinum occultât pectore servitium,
I IDProllus» astutus, varius, sua crimina technis
I Sed ,e®ens* Pascens séque cadaveribus.
i pura cunctis increscens mente diebus,
I In am veaeraD^am etiam pertigit ad Triadem,
n medio cujus sculpsit sibi pectore formam,
^ uum diim triplici cernit in igne decus.
■uain et plebem reddens per sacra verenda,
Tandem animnm mactat sacrificätque suum.
Horum ego ciim cuperem numeros augere, ( fatebor
Istud enim,) atque intrà limina jam ipse forem :
Ut varias vidi fraudes, atque improba facta,
Pectore commotus, terga repentè dedi.
Quin etiam haereticos inter, queis nunc quoquè nostra
Vox ferit auriculas, plurima dura tuli.
Saxa mea, illornm fuit at Trias. Hanc ego fixi
Cordibus, hi conlrà saxa dedére mihi.