
Kaxoy nap' àvdpòg p j noxe %p-/¡g-óv nádyg.
Zvjte? yàp o» ßeSiaxs ayyyvMpujv l/eiv.
E7W Tt xépdog èxléya xai dv<T[xevoùg.
Tag yáp la&àg tpeúyovxag, àotpaleg'épovg
♦ íj5 Etvat napatvà, xai xò nixpòv tpápp.axov
O[lag dsdoixa, xai xò ydù p.ép.<po[xai.
KaXoùg áfiefáov, xoùg xaxeùg neptfpóvei •
Kav xoìcrde xeiada, xoù nadeìv [xydèv, X^l51? '
fíg áv xaXoùg xai xovedz noiypyg y^póva.
200 T¿>‘ fiaxpodv[xcp %pY)tg'óxY¡g xali] dóaig.
Wàavj [lèv iodi %pijg"òg, si xoùxo aQèvog,
Illéov de xoìg tyytg-a. Tov fàpw liy v ;
Tig äv as mg-evcreie xoìg %évoig xalòv
Eivat tòy ov dixaiov oìg oosiXstat ;
2o5 Tí nàvxa xòv dvg~Y¡vov aixiàfxeda
È/Opòv, didóvxeg xà ßiovv èlgovaiav;
Msppou azavxòv, y xò nàv, y xò nléoy.
Tò nìip nap’ vjjxóv, vj de <pXò£ xoù nveófiaxog.
Myj atfódp' sneodai naiyvioig èvvnviav •
210 MyjÖ’ eùnxóiqxov eìg ànavx' s%siv <ppéva'
Mvjds nxepoù p.01 deìgtoìg <pavxàop.aoi.
A¿x°S ^«(5’ sg*l noXkàxig xoù dvop.evoùg.
Einig npoxeioda íe^toy navxòg xèlovg •
Et 7àp avvepyóg sg-t xig xoù yeipovog,
2 i5 ITcog ov xaloù dixaiov sìvai xa ì, nléov ;
Où 7àp (pipa ye xà xaxà vixá¡xeyog.
lìyoù xvyr¡g <ppóvr¡crtv àoyalsg-èpav •
H ¡lèv yàp èg"t npayp.óxcùv xoyqnj cpopà,
l i d’ oiaxiG[xóg. Mr,de hi naidevcreng
220 N o p |s xpsÌGGov, Y] [LÓvr] xexxrjpUvav.
Tò dpag-ixòv dsixvve pi? xà dpàv xaxàg,
Tà d' -sì) xi noieìv, ei Sèleig elvat %zóg.
Tod' £<5~èv. àvdpòg eidóxog xò evyyevég.
Ktetvet de pàg-a xai xpvyàv xai oxopniog.
196. Híú. Reg. 993 yXoxw.
198. Káv roíait xtívQa- Itá MSS. oinnes et Edili praeter
Par. an i 5j 5. Yaria est hujus loci interpretatio.
Alia Leuvenclaii, alia B illii, alia Comb. Int. Greecus :
xai toTaSt xeioOto %áptí, too pj3sv naßtiv, ut nihil eorum ■ injur
id moveare : qua lenitate illorum malitiam expugnes.
Nicolatis: Habendam gratiam malis etperversis hominibus,
cum ab iis nihil mali nobis accident. Kal tovto yap ¡ityáXn
lor tv tv^aptorta, rb firi iraötiv Tiva ßXa&jv napa rov xaxov xal
ßXaxnxoy avöpwiro«. Magnas siquidem habendes gradas nia-
teries est, si a nocente et improbo homine niliil quis damni
accipiat.
199- nottíoa?. Reg. 993 notriouí- Ambr. ñoir¡oatf.
201. Xpnoróg. Nicol;^(XavOpwiro;, tirieixr/;,»
2o3. Tt; av e t nt.orcuoeic. Ità ferè infrà , Lib.
Carm. in , ad Vitalianum, versj8^5 :
' II£j; at, nartp, ¡"tivù ri; tvrita tpZra Soxr,ou
Toacariov Tcxtcotrt yoXouftcvov ?
Quomódà te, pater, quis ergh extraneos js Icncm le
aiimí
Tantoperè irascentem Jìliis?
204. Óftì)trai. Tillein. legit bfttkta. .
298. IIvcupaTo;. Malè Leuv. et Aid. venti. Rectó J
graec. tou nvcóparo; lori rov novvipov, frf o-jv too ^*^7] r i
209. Mi) ofóip’ . Gregorius vetat sectari somnioru
bria. Multos enim errare fecerunt somnia et excuten r i
rantes in iìlis. Sic infrà Lib. 2, Sect. 2, Carni- ■>vers'^ |
Ne munus unquàm de manu sumas mali.
Veniam suorum nam petit sic criminum.
Ego hoste ab ipso commodum quoddum
I linc namque vivo cau tiù s , ne me queat
Is criminan. Verùm acerbum pharmacnm
Simul expavesco, et dulcibus succenseo.
Probis repende: speme quos malos vides.
Sit hoc et illis munus abs t e , quòd nihil
METRICA YERSIO.
Luant acerbi. Sic eos reddes bonos.
Est namque leni munus amplum lenita«*
lego. Cunctis benignus sis quidem, quanltioi po,es _
Verùm propinquis ampliùs. Cur haec loqoor-
Quis credat unquàm te bonum exlernis fore'
Tuis iniqnum siquidem te praebeas ?
j venti“1115’
Quid culpam in hostetn semper ipsi
Cùm nostra praeslcnt'fobur ipsi criminal
A malo homine nunquàm benefìcium accipias.
Quaerit enim eorum, quae perpetravit, veniam consequi.
Ego luc ri aliquid ab adversario colligo.
Ansas enim reprehensionis fug ien te s, securiores
,g5 £sse ad h or tor, e t acerbam medicinam
Tamen perhorresco, et suavem reprehendo.
Bonos remunera, malos despice :
Tuum h o c in illos sit benefìcium ut nihil mali patiantur;
Sic illos tempore bonos effìcieS.
200 Patienti homini prseclarum donum est lenitas.
Benignus esto omn ibu s, si p o te s ,
Maximè autem proximis. C u r ità loqu or ?
Quis te crediderit bonum esse extraneis,
Si justitiam non colas erga eos quibus debetur?
2o5 Cur in omnibus miserum causamur
Inimicum, cu i nostra vivendi ratione potestatem damus ?
Culpa te ip sum, v el in omnibus, vel magna ex parte.
Ignis à nobis e s t, fiamma autem ab excitante spiritu.
Nec valdè secteris ludibrio somniorum ;
210 Nec pavidam ad omnia mentem habeas j
Nec mihi infleris faustis imaginibus.
Insidi* hsec sunt saepè inimici.
Prseluceat spes laudabili omni exitui ;
Nam si quae spes auxiliatrix est de te rioris,
215 Quanto magis par es t, earn boni auxiiiatricem esse?
Non enim fero me à malo vinci.
Fortuna prudentiam existima tutiorem ;
Illa enim rerum levis est impetus,
Ista gubernatrix. Nec quicquam doctrinà
220 Melius esse duca s, quae sola verè pertinet ad possidentes.
Potentiam tuam o s ten d e , non malè fa c ien d o ,
Sed benè faciendo, si vis esse deus.
Hoc est v iri scientis genus suum.
Necat autem facilè e t pastinaca et scorpiuS.
P ropinquis
ciendum .
N ih il d o ctrin à
prsK tantius.
P o te n lia n o n
noce n d o . sed ju -
v ando osten d en -
^■ 9fovriffiv» (xaT ia« ;y ap o fto n a ipaopara vvxrof.
H Cngitationibus diei similia enim sunt vtiiones noctis.
H 2"- irrspou. Nec attollaris, nec te efferas.
H<-I‘ Ei yap cwtpyo;. Non mali Langus: Quanto magis
adjumt j)eus bonus; res ?
E ■ 21 S. Kouw). Reg. 993 xoutpo;, temerarius est impetus.
H pv>) xtxTYifiivwv. Quas sola illorum est qui cam
Nicet. f) povw xtxrvipxva. Colb. fi fuvti xtxvnpitvwv.
K g ; 993l)f«.eix«T»).urv u. Mendose Cass, j) ¡xbro, et Ambr.
224. Tpuyòjv xa« «xoprrio;. Haic simile est illud quod Cicero
Tuscul. 5, deTheodoro refert, qui Lysimacho mortem
ipsi miuitanti : Magnum, inquit, effecisti, si cantha-
ridis vim consecutus cs; v e l, ut refert Seneca, Lib. de
Tranquillitate vitae : Habes cur tibi placeas : hemina sanguinis
in tuà potestate est. Et sanè multò difficili us est,
ac proindè praeclarius prodesse, quàm nocere; undè
gravjter quidam o lim, cùm eversam à Philippo Macedo-
num rege Olynthum esset nuntiatum : A t herelè, inquit,
multis a/tnis talem urbem non exstruet.
METRICA YERSIO.
_Jfcrin)inare prorsùs, aut certè magis.
||jnis luos nam, fiamma verò daemonis.
■ e somniorum ludicris fidem nimis
■jgconi uà o dár is : cuneta nec te terreant.
i | C k'l| rursùm visa te tollant nimis.
B 111208 frequenter hos parai daemon libi,
i ijSpi... lajij scmper acta praecedat lua.
C^m )«vet,quantò magis
¡ovari convenit probum virum ? E Totn. II.
Nec enim ferendam est ut malo cedat bonnm.
Est sorte caecS tut ¡or prudentia I
Namque illa rerum est impetus tantüm levis :
Htec clavus. A t nil litteris tibi sit prins ,
Quas possidentes unicas opes habent.
Aliis nocendo robnr baud monstra tunm :
Benfe sed mcrendo, si Deum seqni cupis.
Est ejus istud, qui suum norit genus.’
Facil6 at necarint e l Irygon et scorpius.